Przejdź do wyceny
Przetnij

Plik DXF do cięcia laserowego, jak go przygotować krok po kroku

Plik DXF do cięcia laserowego to najczęstszy format wymiany rysunków między projektantem a zakładem, ale źle przygotowany potrafi opóźnić wycenę, zawyżyć cenę albo skończyć się błędnym detalem. Najczęstsze kłopoty są banalne: otwarte kontury, zdublowane linie, zła skala albo elementy, które nie mają być cięte. Poniżej znajdziesz listę kontrolną, którą można przejść w kilka minut przed wysłaniem pliku. Gdy rysunek jest gotowy, Wyceń cięcie z pliku DXF.

Opublikowano 28 października 2026

Co to jest plik DXF i dlaczego zakłady go lubią

DXF to otwarty format wymiany rysunków wektorowych, który zapisuje linie, łuki, okręgi i krzywe. Maszyna tnie wzdłuż tych elementów, więc nie liczy się wygląd rysunku, tylko to, czy geometria jest jednoznaczna. Plik zawiera same kontury, bez materiału i grubości, dlatego te dane podajesz osobno przy zamówieniu.

Zamknięte kontury i brak zdublowanych linii

Każdy otwór i obrys powinien być zamkniętą pętlą. Jeśli końce linii się nie stykają, oprogramowanie nie wie, gdzie kończy się detal, i może pominąć kontur albo zgłosić błąd. Drugi częsty problem to linie leżące jedna na drugiej. Maszyna przejechałaby po nich dwa razy, co wydłuża cięcie i może przepalić krawędź. Przed zapisem połącz segmenty w polilinie i usuń duplikaty.

Skala 1 do 1 i jednostki

Rysunek powinien być w skali 1 do 1, w milimetrach. Sprawdź jeden znany wymiar, na przykład średnicę otworu, zanim wyślesz plik. Pomyłka w jednostkach, na przykład cale zamiast milimetrów, daje detal kilkadziesiąt razy za duży albo za mały. Jeśli rysunek pochodzi z innego programu, wyeksportuj go z wyraźnie ustawionymi jednostkami.

Lista kontrolna przed wysłaniem pliku

  • Wszystkie kontury są zamknięte i połączone w polilinie.
  • Nie ma zdublowanych ani nakładających się linii.
  • Rysunek jest w skali 1 do 1, w milimetrach.
  • Usunięto wymiarowanie, teksty, ramki, osie symetrii i linie pomocnicze, jeśli nie mają być cięte.
  • Elementy do cięcia leżą na osobnej warstwie, a opisy na innej, i jest to jasno nazwane.
  • Detale nie nachodzą na siebie i są od siebie oddalone o rozsądny odstęp.
  • Najmniejsze otwory nie są mniejsze niż grubość blachy, a jeśli są, uzgodniono to z zakładem.
  • Krzywe złożone, takie jak splajny, zapisano w sposób, który nie rozpada się na tysiące drobnych odcinków.
  • Plik ma rozsądny rozmiar i zawiera tylko to, co trzeba.

Rozmiar otworów, mostki i odległości

Zbyt małe otwory w grubej blasze nie wytną się czysto, bo wiązka potrzebuje przestrzeni. Wąskie mostki między wycięciami mogą się wypaczyć od ciepła, a zbyt cienkie ścianki mogą się przepalić. Zostaw odstępy między konturami zbliżone do grubości materiału. Jeśli rysunek wymaga drobnych detali, rozważ cięcie wodą, które nie nagrzewa materiału, albo zmień konstrukcję, aby zmniejszyć liczbę przebić. Wpływ przebić na cenę opisujemy w materiale o cenniku cięcia laserem.

Jak sprawdzić plik, zanim trafi do zakładu

Najprostszy test to wczytanie pliku do narzędzia, które zlicza kontury i długość cięcia. Jeśli liczba konturów różni się od oczekiwanej, gdzieś jest otwarta pętla albo duplikat. W naszej wycenie widzisz długość cięcia, liczbę przebić, wymiary obrysu i rozkrój na arkuszu, a opis kroków znajdziesz w części jak to działa. Dla metod zobacz też laserowe cięcie blach oraz cięcie plazmą, które mają nieco inne wymagania wobec detali.

Wczytaj plik i zobacz wynik

Przeciągnij plik DXF do formularza, wybierz metodę, materiał, grubość i ilość sztuk. Twój rysunek nie opuszcza przeglądarki, a pierwsza wycena jest bez karty płatniczej. Szacunek pokazuje rząd wielkości, a zakład podaje cenę w ofercie.